Waarom we doen wat we doen

Inzicht in onze collectieve automatische piloot – tijdens de verbindende bewustzijnsweken

Herken je dit?

Heb jij ook al een heleboel aan zelfontwikkeling gedaan?  En toch het gevoel dat je er ‘nog niet helemaal bent’?

Heb je geen idee waar je nu nog terecht kunt omdat je ongeveer alles al hebt geprobeerd?

Heb je het idee dat je het nu echt zelf zou moeten kunnen, maar lukt het je niet om tot de kern van je volgende stap te komen?

En/of heb je het gevoel dat, hoe graag je het ook samen wil doen, je er toch steeds weer alleen voor staat?

Ontdek:

Waarom je met je gedachten je Automatische Piloot wel steeds tijdelijk om kunt leiden, maar het zo moeilijk is om hem echt van route te laten veranderen.

Waarom loslaten op die cruciale plekken zo lastig is.

De reden van je Automatische Piloot om toch steeds weer ongewenst in te grijpen

Waarom onze auto-piloten ons belammeren om samen te werken, en waarom dat zo’n enorme gemiste kans is.

Meld je aan en doe 14 dagen lang helemaal gratis mee met de
Verbindende Bewustijnsweken!

(t.w.v. 547,-! Nu dus GRATIS)

Ontmantel je automatische piloot en ontvang daarnaast #Blikopeners, een andere kijk in je mailbox!

WIE BEN IK?

Mijn naam is Karin Helmers en als er iemand op de automatische piloot geleefd heeft, dan ben ik het wel. En dan bedoel ik niet eens dat ik in mijn hoofd de hele tijd in het verleden of de toekomst bivakkeerde – hoewel dat er natuurlijk zeker een groot onderdeel van was. Ik bedoel daarmee vooral dat veel, heel veel van mijn handelingen voorgeprogrammeerd leken te zijn. Ik kon best bedenken dat ik iets anders had willen doen, achteraf. En ook hoe ik het de volgende keer zou gaan doen. Maar als het puntje bij paaltje kwam deed ik toch steeds weer hetzelfde: niet dat wat ik ten diepste wilde doen.

In plaats daarvan werd ik meestal stil en teruggetrokken. Onzeker (al zag het er misschien anders uit). En soms werd ik  juist luid en duidelijk, meestal een beetje tè (oeps). Of nog 

erger: echt heel erg boos… (slik, dat wil je niet meemaken). Of ik zorgde er gewoon voor dat die situatie zich niet meer voor kon doen en maakte meteen rechtsomkeert als ik ook maar vermoedde dat ik er weer in verzijld zou kunnen raken.

Herkenbaar? Ik wilde daar vanaf! Ik wilde meer puf en minder mezelf managen. Want hoewel ik na jaren zelfontwikkelingscursussen en zelfmanagementtrainingen veel van deze automatische reacties wel redelijk onder de duim had gekregen, merkte ik ook dat mezelf in het gareel houden me heel veel energie kostte.

En erger nog, dat die automatische piloot het juist op de echt cruciale momenten toch weer het roer over nam. Bah! Zelfs al wist ik waar het door kwam (oude overtuigingen van ‘ik ben niet goed genoeg’ etc. etc. je kent ze wel), al kon ik het analyseren, mezelf vergeven, het 

weer rechtzetten, de hele bende: ik wilde het liefst dat ik ‘m uit kon zetten, die stomme automatische piloot! Maar… waar zat de uit-knop?

Dus toen ik die vraag het universum in stuurde en een antwoord kreeg was ik door het dolle! Nou ja, het kostte heel wat jaren om alle puzzelstukjes informatie door te leven en tot een antwoord samen te voegen, maar het is gelukt, en dat maakt me heel blij!

En wat me nog gelukkiger maakt is om deze informatie met iedereen te delen die er klaar voor is. Niet omdat ik zo graag gehoord wil worden (“niemand luistert naar mij” is ook zo’n oude route die mijn auto-piloot niet meer neemt), maar omdat we met z’n allen zoveel meer kunnen bereiken als we niet meer automatisch van elkaar weg zouden vliegen. Hoe fantastisch zou dat zijn?
Ben je er klaar voor? Buckle up your seat belt!

Ik wil weten waar die uitknop zit!

Ontmantel je automatische piloot en ontvang daarnaast #Blikopeners, een andere kijk in je mailbox!

Pin It on Pinterest

Share This